Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam5
Toplam Ziyaret554650
Film Tanıtım Köşesi

Sophie Scholl
Son Günler/Die Letzten Tage


Yönetmenliğini Marc Rothemund’un yaptığı 2005 yapımı Sophie Scholl: Son Günler (Sophie Scholl: Die letzten Tage), İkinci Dünya Savaşı’nın sonları yaklaşırken, Nazi Almanyası’ndaki bir yargılamayı konu ediniyor. Nazi dönemine ait sinema filmleri, ağırlıklı olarak Yahudi soykırımını işler. Ayrımcılık, zulüm, işkence ve katliam... Bu filmde ayırımcılık veya soykırım ana temayı oluşturmuyor. Yargılananlar, idama mahkûm edilenler ve cezaları infaz edilenler ari Alman ırkının mensupları. Eğitimli, kentli, sağlıklı, yakışıklı,  gençler. Filmin ana kahramanı, Sophie Scholl, bir üniversite öğrencisidir.

Abisinin de dâhil olduğu birkaç kişiyle birlikte, küçük fakat gizli bir örgütün üyeleridirler. Beyaz Gül adlı örgüt Nazi yönetimine muhaliftir. İşin doğrusu, bugünün ölçütleriyle düşünüldüğünde örgütün eylemleri çok da büyütülecek cinsten değildir. Örgüt üyeleri bir şekilde edindikleri bir daktilo ve bir de teksir makinesi ile, yazdıkları bildirileri telefon rehberinden buldukları adreslere postalamaktadırlar. Bildiriler Nazi yönetimini eleştirir. Eleştirinin dozu, yine bugünün ölçütleriyle düşünüldüğünde, hiç de yüksek sayılmaz: Nazi yönetiminin girdiği savaş haklı bir savaş değildir, izlenen saldırgan politikalar yanlıştır, savaş politika ve kararı pek çok Alman’ın hayatını kaybetmesine neden olmuştur, kazanılamayacak bir savaşa girilmiştir, Almanlar savaşı kaybedecekler ve zor duruma düşeceklerdir. Örgütün bildiri basmaktan ve bunları postalamaktan başka bir eylemi yoktur.

Yazının tümünü okumak için tıklayın

Şiirlerle Şenlendik - 20. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 20. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin 20. bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

28 Mart 2015, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 20 - Akılda Kolay Kalanlar

Edebiyat kitaplarında yoktu ama Salah Birsel’in Hacivat’la ilgili şiirlerini ve Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun “Karadut” adlı şiirini zevkle ve keyifle okuyorduk. Üstelik birkaç okumadan sonra kolayca aklımızda kalıyordu.

HACİVATIN EVİ

Hacivat'ın evi
Köşede ufaraktan
Bir tüfek atımı duraktan
Kapı pencere elekten
Döşemeler zemberekten
Dökülmekten
Sökülmekten
İncelmiş süpürülmekten.

HACİVAT’IN KARISI

Hacivat'ın karısı
İncecikten yeldirmeli
Göz kaş oynatmalı
Gerdan kırmalı
Beden sarmalı
Gülmeli güldürmeli


Rakı süzmeli
Âşık üzmeli
Şiir düzmeli
Hacivat'ın karısı
Beyoğlu'nda gezmeli

KARADUT

Karadutum, çatal karam, Çingenem
Nar tanem, nur tanem, bir tanem.
Ağaç isem dalımsın salkım saçak
Petek isem balımsın ağulum.
Günahımsın, vebalimsin
Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan,
Yoluna bir can koyduğum
Gökte ararken yerde bulduğum,
Karadutum, çatal karam, çingenem
Daha nem olacaktın bir tanem?
Gülen ayvam, ağlayan narımsın,
Kadınım, kısrağım, karımsın.  

Nedendir bilmem, hiç sevemedim; Çingene yerine kullanılan "Roman" sözcüğünü. Hindistan kökenli, göçebe bir halktır Çingeneler. İkinci Dünya savaşında bu güzel insanlar da ne yazık ki soykırıma uğramışlar ve beş yüz bin çingene, aşağılık ırktan oldukları savıyla katledilmişlerdir.

Bizim de Çingenelerimiz vardı köyümüzde. Yöresel dille, "Cingan" derdik onlara. Baharla birlikte köyümüze gelirler ve Öz'deki çayırlığa çadırlarını kurarlardı. Köyümüze gelenler, kalaycılık mesleğini yapanlardı. Anne- baba; çoluk-çocuk; omuz omuza çalışırlardı. Hanımlar ve çocuklar, köydeki her bir evden kalaylanacak bakır kapları toplar; ailenin yetişkin erkekleri toplanan bu kapları kalaylar ve yine kalaylanan kaplar, toplayanlar tarafından ev, ev dağıtılırdı. Hem de özellikle sini gibi yayvan kaplar kırmızı noktalarla süslenerek.


Söyleşi


Colson Whitehead
“Başkalarının ne yaptığı hakkında atıp tutmak yerine, çenenizi kapatın ve yazın!”

Colson Whitehead’le ırkçılığa odaklanan romanlarını, dünyamızın hâllerini, yazarın sorumluluğunu, içimizdeki kötülüğü, değişen dil tercihlerini, sürü zihniyetinden korunmanın yollarını, zombileri, Toni Morrison’ı, Peter Handke’yi ve başka birkaç şeyi daha konuştuk.

YASEMİN ÇONGAR

1969 New York doğumlu, Harvard Üniversitesi mezunu Amerikalı romancı Colson Whitehead’in ilk romanı The Intutionist (Sezgici) yayımlanalı tam yirmi yıl oldu. Gerçi kitapları ABD’de hep ilgi çekiyor, eleştirmenlerden çoğunlukla iyi tepki alıyor, ödüllere aday oluyordu ve 2011’de çıkardığı Bölge Bir romanı da New York Times’ın “en çok satanlar” listesine girmişti ama Whitehead’in edebiyat dünyasında yıldızlaşmasının yolu 2016’da Yeraltı Demiryolu ile açıldı. Pulitzer’i, Ulusal Kitap Ödülü’nü, Arthur Clarke Ödülü’nü ve Andrew Carnegie Madalyası’nı kazanan, Man Booker’ın uzun listesine giren bu roman, kölelik düzenini fantastik bir kurgu yardımıyla anlatıyordu; kölelikle ilgili daha önce ne kadar çok belge, kitap okumuş ne kadar çok film izlemiş olursanız olun, bu romanı okurken bazı şeyleri ilk kez kavradığınız hissine kapılıyordunuz. (1)

Söyleşinin tümünü okumak için tıklayın