Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi2
Bugün Toplam68
Toplam Ziyaret579294
Şiir Tanıtım Köşesi

Das Gespräch (Sohbet), 1982
Fotograf: Mehmet Ünal


Marta

Bak, Marta!
Bak, işte sevgili kadını bu toprakların
Bak işte yazıyor burada
Bir milyon insanımız yurtdışında şimdi şu anda
Bir milyon insanımız sıra bekliyor
Dilekçe yazdırıyor bir milyonumuz
Yazdırmayı düşünüyor bir milyonumuz da...

Bak, Marta
Bak, işte
Yazıyor burada
Sen savaşı bitirdin ama ‘45’te
Benim savaş bitmedi
Sen kaldın ölülerin ve yıkıntılarınla başbaşa
Şu başının içi ışık
Ben kaldım ölülerim ve yıkıntılarımla başbaşa
Korkunç bir ışıksızlık
Şu kafamın içi benim
Karmakarışık...

Sevmemek mümkün değil şu hızlı trenlerini Almanya’nın
Yıldız gibi akıp gidiyorlar bu karışıklıkta
Bu ne kadar çok fabrika
Bu ne kadar demiryolu
Bu ne kadar otoban
Bu ne kadar araba
Bu ne kadar direk köprü kemer orman su geçit
Bu ne kadar demir kömür beton petrol ve işçi
Bu ne kadar yabancı
Bu ne kadar hız
Bu ne kadar...

Ah bilsem de Almanca’yı
Çatır çatır sorsam şu Almanlardan
Nasıl çıktı bu Krup
Nasıl çıktı bu Engels
Marks’ı siz mi yetiştirdiniz?

Hasan Hüseyin Korkmazgil,
Koçero Vatan Şiiri 

 

Şiirlerle Şenlendik - 22. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 22. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin 22. bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

24 Nisan 2015, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 22 - Sazlı Köyün Aksakallı (İlerici) Hocası

Kışladaki asker mektup yazar da köyden kışlaya mektup yazılmaz mı? Şair Abdürrahim Karakoç, askerlik nedeniyle gurbete giden arkadaşına, haberler veriyor köyünden “Askere Mektup” adlı şiiriyle. Abdürrahim Karakoç’la aynı dünya görüşüne sahip değilim; fakat bu durum şiirin güzelliğini değiştirmiyor ki!

Bu şiiri 1960’lı yılların sonlarına doğru okuduğumu sanıyorum. Şiir, internette, birçok sitede mevcut. Şiiri ezberlemişim ve şiirin ezberimde kalan şekliyle, internette yazılı olan şekli arasında bir çelişki var. Aklımda ve ezberimde kaldığı kadarıyla, şiirin dördüncü kıtasının üçüncü satırı, “Sazlıköy’ün aksakallı hocası” şeklinde idi; fakat tüm sitelerde bu değiştirilmiş ve “Sazlıköy’ün ilerici hocası” şekline dönüştürülmüş.

Aklımda yanlış kalmış olamaz mı? Olabilir tabii. Her zaman da mümkündür. Fakat şiir, askere gitmesi nedeniyle köyünden uzak kalan bir kişiye; köyde olup biteni, abartılı (mübalağalı) ve şaşkınlık yaratacak şekilde verilen haberlerden oluşmaktadır. Şiir bu bağlamda değerlendirildiğinde; ilerici bir hocanın değil, aksakallı bir hocanın minarede şarap içmesi, köyünden uzak kalan, gurbetteki bir kişide şaşkınlık yaratabilir diye düşünüyorum. (Sahaflarda Abdürrahim Karakoç’un 1964 yılında basılan, “Hasan’a mektuplar” adlı şiir kitabını aradım, bulamadım ve aramaya devam ediyorum.)

          ASKERE MEKTUP

Aziz dostum sen bu ilden gideli
Sekiz mevsim geldi-geçti duydun mu?
Gine kar koymadı baharın yeli
Şeftaliler çiçek açtı duydun mu?

Memiklerin Iraz için Kel Durdu
Sinan oğlu Muharrem'i öldürdü,
Keş Ahmet bayram da namaz kıldırdı
Kerim Ağa köyden göçtü duydun mu?

Çavuşların yumuk gözlü Tahir'i
Kahve yaptı kırk senelik ahırı,
Erkek Fatma Dişi çürük Mahir'i
Güpegündüz aldı kaçtı duydun mu?

Ala-kardır Binboğa'nın yücesi
Asker oldu Halime'nin kocası,
Sazlıköy'ün aksakallı (ilerici) hocası
Minarede şarap içti duydun mu?

Dikkat eyle anlam çıkar sözümden
Bir hızarcı geldi Mercanözü'nden,
İpsiz Mustafa'nın tek boynuzundan
On altı çift tahta biçti duydun mu?

Kenan'ların sarı saçlı Reşad'ı
On çocuğun anasını boşadı,
Sultan serbest kaldı, sarhoş yaşadı
Hürriyeti yeni seçti duydun mu?

On iki gün önce yaptık bir seçim
Tekgöz murdar öldü partisi için,
Nasreddin Hoca'nın dediği biçim
Dünyayı yanlışsız ölçtü duydun mu?

Daha bunlar bildiğimin yarısı
Gelecek mektuba kalsın gerisi,
Bu yıl Karakoç'un gönül arısı
Çiçekten çiçeğe uçtu duydun mu?



Yorumlar - Yorum Yaz
Nankörlük ve Zekâ
 Nankörlük ve Zekâ
 
Nankörün kelime anlamı, kendisine yapılan iyiliğin değerini bilemez veya yapılan iyiliği çabuk unutan, olarak açıklanır.

Değer; kıymete yaraşır, değerli, zahmete yarar, önemli, zahmetin emeğin karşılığı, taşıdığı yüksek niteliklerin topluca ifadesi, biçilen kıymet.

Nankörlük, yapılan iyiliği unutma hali, güçsüzlük, zavallılık, zayıflık, kısırlık.

Konuyla ilgili olarak, zekâ durumlarından dolayı hayvanlar gelir akla. Özellikle kedi, nedense nankör bir hayvan bilinir. Kucağınıza alırsınız, okşar seversiniz, karnını doyurursunuz, bir de bakarsınız ki, hafif kızınca, tüm iyilikler unutulmuş ve tırnaklarını elinize yüzünüze oturtmuş.

İyilik yaptığınız insanın tırnağı, kalbinize oturur. Kedi tırnağı, elinize, yüzünüze. Kedi tırnağı kalbinizi nasıl görsün. Kedi çiziği bir gün gelir, geçer gider. Ya, kalbe oturan tırnak? silinir mi?

Kedi ile haşır neşir olan insanların da , ‘Hayır, kedi asla nankör değildir, nankör olan insandır.’ dediklerine tanık oluruz.

Hayvanların zekâlarının olmadığından ve nankörlüğünden bahsederken, köpek ile at’a haksızlık etmemek gerekir. At konusu, hemen hemen herkesin birşeyler işittiği, birşeyler bildiği , tanık ve gözlemleri olduğu ayrı bir husustur Bunu bilenler atı kesinlikle ayrı tutarlar.

Galiba, Goethe, “Nankörlük güçsüz insanların işi”, demiş. Önce güçlü insan anlamı üzerinde duracak olursak, güçlü insan tanımı ile ne anlaşılır? Yoruma açık olmasına rağmen güçlü, etli butlu babayiğit olmasa gerek. Böyle bir insanın iyilik bilirllik veya nankörlükle ilgisi olamaz.

Peki, buradaki güçlü insan, paralı pullu insan olabilir mi? Sanmam. Nice paralı pullu insan var ki, el çizme şöyle dursun gözünü oyar iyilik bulduğu adamın.
Geriye ne kalıyor? Ne kalacak akıl fukaralığı, yani beyinsizlik, yani iyiliğin bağlantısını kuramama. Öyle olunca da iyilik yapana nankörlük. Fillerin, timsahların, ayıların, aslanların, kaplanların bakıcılarına yaptıklarını televizyon haberlerinde görüyor, işitiyoruz.

Oysa birikimli, donanımlı, zeki insan yapılan iyiliği unutur mu? İyilikle, yaşam arasında bağlantı kurar. Yaşamına ve iç dünyasına katkılarını sorgular, düşünür ve bağlantılarını bulur.

“İyiliğin değerini bilme.” mutluluk zamanı gibidir. Akıllı insan, mutlu olduğu zamanı veya zamanları unutur mu? İyilik yapana karşı, hiç değilse kötülük düşünmez. Diyet borcu olarak da kabul etmez onu. İyilik, aklının bir köşesinde kalır, zamanı gelince ortaya çıkar ve karşısındakini mutlu eder.

Hüseyin Seyfi