Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam43
Toplam Ziyaret525604
Şiir Tanıtım Köşesi


Kara Çizgiler
"Doğada ilk kirlenmedir
ülkelere bölünmesi yeryüzünün"

Türk Şiiri'nin Devi Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın, az sözle çok şey anlatan, hiçbir söylemiyormuş gibi görünüp gerçekleri göze sokan bu şiirini siz ziyaretçilerimize sunmaktan kıvanç duyarız!

kosektas.net

Burda, Hindistan'da, Afrika'da,
Her şey birbirine benzemektedir.
Burda, Hindistan'da, Afrika'da,
Buğdaya karşı sevgi aynı,
Ölüm önünde düşünce bir.

Nece konuşursa konuşsun,
Anlaşılır gözlerinden dediği.
Nece konuşursa konuşsun,
Benim duyduğum rüzgarlardır,
Dinlediği.

Biz insanlar ayrı ayrı kalmışız,
Bölmüş saadetimizi çizgisi yurtların;
Biz insanlar ayrı ayrı kalmışız,
Gökte kuşların kardeşliği,
Yerde kurtların.

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Şiirlerle Şenlendik - 45. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 45. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin 45. bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

19 Şubat 2016, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 45 - Hayatın Anlamı

İlkokulda öğrenmiştik canlılarla cansızlar arasındaki farkı: Cansızlardan farklı olarak canlılar; doğarlar, ürerler (yerlerine yeni nesil bırakırlar) ve ölürler. Canlıların doğumu ve üremesi konusunda yetişkin her birey az buçuk fikir sahibi. Ölüm ve sonrasındaki yaşam konusunda ise, ileri sürülenler muhtelif. Ölüp de geri dönen olmadığı için; kaynağı ne olursa olsun, söylenenler sadece öngörülerden ibaret. Rivayet muhtelif yani.

Ölüm sonrası gibi soyut olaylarla değil de hayatın gerçekleriyle daha çok yüzleşmemiz gerekiyor. İster istemez şu soru geliyor akla: Hayatın anlamı nedir: Para mı? Kariyer mi? Şöhret mi?

83 yaşında olmasına rağmen, İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümünden mezun olan Kezban hanım için; hayatın anlamı ne?

6 ay önce ayrıldığı eşini, sokağın ortasında vurarak öldüren, 2 çocuk sahibi 24 yaşındaki Hakan Karadağ için; hayatın anlamı ne?

Kadınlar tarafından vurulup öldürüldüğü zaman cennete gidemeyeceğine inanan ve rastladığı her Alevi’yi öldüren Işid militanı için; hayat ne anlam ifade ediyor?

Ayetullah Humeyni olduğuna inanan bir akıl hastası için; ne olabilir hayatın anlamı?

Karın doyurarak hayatta kalmak dışında, bir anlamı olmalı hayatın. Şekillenerek dönem dönem değişebilen ve kişiye, ”ben de varım” dedirtebilen bir anlam.

“Bana ne?” diyerek, kendisini toplumsal olaylardan soyutlayan birey…

“El ile gelen düğün bayram” felsefesiyle, sesini çıkarmayan yurttaş…

Örgütlenmeden ürküp, korkan kamu çalışanı…

Rant uğruna doğanın tahribatına seyirci kalanlar…

Sömürüye, savaşa ve her türlü ayrımcılığa karşı mücadele etmeyenler…

Sorum sizlere: Nedir hayatınızın anlamı?

Bu hayat bir kez sunuldu bizlere: İkincisi veya tekrarı yok. Yarın çok geç olacaktır her birimiz için. Mesleğimiz dışında anlam katmalıyız hayatımıza: Doğamız, kendimiz ve diğer insanlar için.

Bir anlamı olmalı hayatın; evet, bir anlamı…

GİDERAYAK

Giderayak işlerim var bitirilecek,

                          giderayak.

Ceylanı kurtardım avcının elinden

ama daha baygın yatar ayılamadı.

Kopardım portakalı dalından

ama kabuğu soyulamadı.

Oldum yıldızlarla haşır neşir

ama sayısı bir tamam sayılamadı.

Kuyudan çektim suyu

ama bardaklara konulamadı.

Güller dizildi tepsiye

ama taştan fincan oyulamadı.

Sevdalara doyulamadı.

Giderayak işlerim var bitirilecek,

                         giderayak

                                   Haziran 1959


Sanat ve Zevk

Çetin ALTAN

Şayet Yakındoğu toplumlarında, sanat dalları kısıtlı olmasaydı, bugün okullardan resmi dairelere kadar her yerde, toplumun yetiştirmiş olduğu ressamların yapıtları, genç kuşaklara sanatın büyüsünü anlatacaktı.

Yakındoğu toplumlarının geçmişlerinde resim, yontu, tekke dışı müzik ve kadınların ortak yaşama karışmaları yasaklı olmasaydı, acaba bu toplumların bugünkü düzeyleri ne olurdu?

Sayısız müze, görkemli tiyatro yapıları, mermer anıtlar, müzikli lokaller, geniş bahçeler, düzenli konutlarla yüzyıllar içinde katmerlenmiş zengin bir sanat kültürünün toplumsal zevke yansıyan birikimi, şimdikinden çok değişik bir görüntü yaratırdı.

Bu toplumlar için sanatın en önemli sorun olduğuna hâlâ daha inanmak istemeyenler, sanatta yeterince gelişememişliğin şimdiye dek nelere mal olduğunu sezememiş olanlardır.

Doğru dürüst bir zevk birikiminden yoksunluk, toplumsal yaşamı hoyrat bir düzensizlik içinde yaşayan çapaçulluğun kasırgasıyla yamru yumru etmiştir.
Bu çirkinliğin nedenini sadece fakirliğe bağlamak doğru değildir.
Şayet toplumun özü, yüzlerce yılın resmi, yontusu, müziği, tiyatrosu ve romanıyla yoğrulmuş olsaydı, tek odalı konutların bile içinde bir su bardağına konmuş üç beş kır çiçeği bulunurdu.

Toplumsal zevk birikimi, bir anlamda, “boşluğu” yaşama en uygun biçimde kullanabilmek demektir.
Çanta, dolap, ev yerleştirmekten başlar, kent yerleşimine kadar uzanıp gider bu birikim.
Boşluğu böylesine kullanma, yüzyıllar içinde yüz binlerce ressam, yontucu, müzisyen, yazar, düşünür, bilimci, mimar yetiştirmiş olabilmekle olur ancak…

“Bir toplum için en önemli sorun sanattır” lafına dudak bükenler, yüzyıllar boyu sanatla yeterince yoğrulmamış bir insan malzemesinin, neyi ne kadar yapıp, neyi ne kadar yapamayacağını hiç düşünmemiş olanlardır.
Şayet Yakındoğu toplumlarında, sanat dalları kısıtlı olmasaydı, bugün okullardan resmi dairelere kadar her yerde, toplumun yetiştirmiş olduğu ressamların yapıtları, genç kuşaklara sanatın büyüsünü anlatacaktı.

İki yüzyıllık tiyatrolarda dört yüzyıllık klasikler oynanacaktı.
Herkes ana dilini çok daha zengin ve kıvrak kullanacaktı.

Sanatta toplumca kösteklenmiş olmak, toplumsal övüncü getirip sadece cengâverliğe düğümlenmiştir.
Fatih’le övünmek elbette güzeldir. Ama gönül isterdi ki Bellini ile de övünebilelim. Bizim de bir Leonardo’muz, bizim de bir Michelangelo’muz olsun…
Olabilirdi de…

Bunu vaktiyle ne engellemişse, hâlâ daha o koşullanmaları tam aşabilmiş değiliz… Sanatın ve sanatçıların toplumun can suyunu oluşturduğuna da bundan ötürü bir türlü tam inanamıyoruz…
Sofrada, su bardağı içinde bile olsa, bir demet kır çiçeğiyle duvarda iki iç açıcı peyzaja gerek duymadan yaşamaya alışmışlığın sonuçlarıdır bunlar…

Para fakirliği hepimizin yanıp yakıldığı konudur.
Zevk fakirliğinden yakınmak ise, kimsenin aklının ucuna bile gelmiyor.