• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/Facebook
  • https://www.twitter.com/Twitter
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi3
Bugün Toplam261
Toplam Ziyaret845296
Yaren Leylek Geldi


Yaren Leylek'in geçen yıllara nazaran bu yıl erken gelmesi dikkat çekti.

Bursa'nın Karacabey ilçesinde, Uluabat Gölü'nün kıyısındaki kırsal Eskikaraağaç Mahallesi'nin simgesi "Yaren Leylek", on beşinci kez gelerek, balıkçı Adem Yılmaz'ın teknesindeki yerini aldı.

Bursa’nın Karacabey ilçesinde yıllardır süren bir bahar geleneği bu yıl da bozulmadı. Balıkçı Adem Yılmaz ile kurduğu sıra dışı dostlukla milyonların sevgisini kazanan Yaren leylek, göç yolculuğunu tamamlayarak on beşinci kez Eskikaraağaç Leylek Köyü’ne döndü ve dostunun kayığına kondu.

Türkiye'yi, Avrupa Leylek Köyleri Birliği'nde temsil eden tek köy olan Bursa'nın Karacabey ilçesi Eskikaraağaç köyünde balıkçı Adem Yılmaz ile Yaren leyleğin dostluğu, milyonlar tarafından ilgiyle takip edilen hikayeye dönüştü.

Eskikaraağaç Leylek Köyü, her yıl göç döneminde on binlerce leyleğin geçtiği göç rotası üzerinde yer alıyor. Köy, aynı zamanda yerleşik leyleklere de ev sahipliği yapıyor.

Haber: DW Türkçe

Şiirlerle Şenlendik - 18. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 18. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin 18. bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

13 Mart 2015, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 18 - Komando Ayvaz

Yavuz Bülent Bâkilerin adını hatırlayamadığım şiir kitabındaki, “Antepli Şahin” adlı şiirinin üzerinde, “Ayvaz Gökdemir kardeşime” yazıyordu. Şiir, edebiyat öğretmenimize ithaf edilmişti. (Şiirin sadece başlangıç kısmı aşağıya alınmıştır.)

ANTEPLİ ŞAHİN

Ben Antepliyim, Şahinim ağam
Mavzer omzuma yük,
Ben yumruklarımla dövüşeceğim
Yumruklarım memleket kadar büyük.

Daha sonraki yıllarda kurulacak olan “Milliyetçi Cephe” hükûmetleri döneminde, edebiyat öğretmenimiz Ayvaz Gökdemir, Öğretmen Okulları Genel Müdürü olarak görev yapacak ve uygulamaları nedeniyle “Komando Ayvaz” namıyla ünlenecekti.

1995 yılında, Avrupa Parlamentosundan üç parlamenter, (Claudia Roth, Paulıne Green, Catherıne Lalumiere) ülkemize gelerek bazı incelemeler yapmışlar ve dönüşlerinde, hüküm giymiş DEP milletvekillerinin serbest bırakılması ve bazı PKK’lıların affı konusunda açıklamalarda bulunmuşlardı.

O dönemde Devlet Bakanı da olan Ayvaz Gökdemir, Avrupalı Parlamenterlerin açıklamalarına, “Avrupa’dan gelen bilmem ne temsilcileri fahişelerin hatırı için, biz bu hainleri serbest bırakmayız.” diye karşı çıkacak; Claudia Roth tarafından açılan hakaret davasında tazminat ödemeye mahkûm edilecekti.

Her yerel yönetim seçiminden sonra hemen hemen tüm belediyeler pazarlamacıların istilasına uğrar. Şirketler ürettiklerini yeni seçilenlere tanıtır ve satmak isterler.

2004 yılındaki belediye seçimlerini SHP olarak kazanmıştık ve Dikili Belediye Başkan Vekili olarak görev yapıyordum. Genç bir pazarlamacı gelmiş, ürettikleri malları tanıtmış ve sohbet ediyorduk. Konu nereden ve nasıl açıldı bilemiyorum; Ayvaz Gökdemir için “Eniştem” demişti. Ablası Sevgi Gökdemirin meme kanseri tedavisi gördüğünü söylediğinde çok üzülmüştüm.

Ölüm sıra dinlemiyor. 2008 yılında Ayvaz Gökdemir öğretmenimizi, 2011 yılında da Sevgi Gökdemir öğretmenimizi kaybedecektik. Her iki öğretmenimi de rahmetle anıyorum.

Leylekler Bizim Köyü Çok Severdi



Soğuk suyun akışı,
Serçelerin ötüşü,

Gökyüzünde şenlikti,
Leyleklerin uçuşu...

Yerkürenin kuzey yarısında, ekvator ile kuzey kutbu arasındaki bölgelerde havanın nisan ve mayıs aylarından itibaren ısınmaya başladığını nereden bildikleri şaşırtıcı, hatta mucize olan leylekler, sıcak yaz aylarını geçirmek için soğuk kış aylarını geçirdikleri ülkelerden geri döner, beş altı ay gibi uzun bir süre bizim köyde kalırlardı.

Altı yedi ay gibi uzun bir zaman sonra, o kadar uzak mesafeleri kat edip bizim köye gelen leylekler, sanki pusulaları varmış gibi hedefi hiç şaşırmadan, Süllü amcanın tuvaletinin üzerindeki, daha tam anlamıyla hazır olmayan yuvaya konarlar; gagalarını tüylerine gömer, tüylerini kabartıp gerneştikten sonra huzur içinde uykuya dalarlardı.

Önce erkek leylek gelirdi. Çok telaşlı bir şekilde, geçen yıl bırakıp gittiği yuvayı çubuk ve otlarla onarıp yenilemeye başlardı. İşi bittiğinde ise özlem içinde başını gökyüzüne çevirip dişisinin gelmesini beklerdi. Takriben bir hafta sonra dişi leylek de, erkek leylek tarafından onarılmış olan yuvaya döner ve hemen yerini alırdı.

Leyleklerin birbirlerini karşılama töreni oldukça ilginç olurdu. Yuvanın sahibi erkek, dişisini karşılamak için kanatlarını hızla çırpar ve gagasıyla tıkırdardı. Daha sonra, etraflarına aldırmadan en güzel anlarını yaşamaya başlarlardı. Baş döndüren bir yükseklikte gerçekleşen bu tutku dolu sevgi gösterisinin meyvesi dört ya da beş yumurta olurdu. Takriben dört, bilemediniz beş hafta sonra tüy yumağı civcivler yumurtalarından çıkmaya başlarlardı. İşte bundan sonra anne ve baba leylek için telaş başlar; baba leylek, çığırtkan yavrularının beslenmeleri için gerekli solucan, çekirge ve sümüklü böcek bulabilmek için harekete geçer, hatta bir süre sonra talep daha da artar; fare, kurbağa ve yılanlar sofrayı süslerdi.

Baba leylek yavrularını beslemekle yükümlü iken, anne leylek kanatlarının altına alarak yavrularını yağmur, fırtına ve kızgın güneş sıcağından korurdu.

Evin sahibi Süllü amca, doğal yaşamın bir parçası olan leylekleri gözü gibi korur, doğum yerlerine ilk kez geri dönen genç leyleklerin yuvayı onarmalarına yardımcı olur, onlara taş attırmaz, yuvadan düşüp yaralanan körpe yavruların yaralarını sarar, iyileşmelerini sağlardı.

Leylekler, bölgede havalar soğumaya başlar başlamaz başka bölgelerden gelen leyleklerle gökyüzünde birleşerek seyredilmeye değer bir görüntü oluşturduktan sonra, yolculuk rotaları olan Güney Afrika, Körfez, Süveyş ve İsrail’e doğru yola koyulurlardı.

Süllü amca: Süleyman Ceyhan

Lütfullah ÇETİN 

17 Şubat 2004