Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi3
Bugün Toplam67
Toplam Ziyaret579364
Şiir Tanıtım Köşesi

Das Gespräch (Sohbet), 1982
Fotograf: Mehmet Ünal


Marta

Bak, Marta!
Bak, işte sevgili kadını bu toprakların
Bak işte yazıyor burada
Bir milyon insanımız yurtdışında şimdi şu anda
Bir milyon insanımız sıra bekliyor
Dilekçe yazdırıyor bir milyonumuz
Yazdırmayı düşünüyor bir milyonumuz da...

Bak, Marta
Bak, işte
Yazıyor burada
Sen savaşı bitirdin ama ‘45’te
Benim savaş bitmedi
Sen kaldın ölülerin ve yıkıntılarınla başbaşa
Şu başının içi ışık
Ben kaldım ölülerim ve yıkıntılarımla başbaşa
Korkunç bir ışıksızlık
Şu kafamın içi benim
Karmakarışık...

Sevmemek mümkün değil şu hızlı trenlerini Almanya’nın
Yıldız gibi akıp gidiyorlar bu karışıklıkta
Bu ne kadar çok fabrika
Bu ne kadar demiryolu
Bu ne kadar otoban
Bu ne kadar araba
Bu ne kadar direk köprü kemer orman su geçit
Bu ne kadar demir kömür beton petrol ve işçi
Bu ne kadar yabancı
Bu ne kadar hız
Bu ne kadar...

Ah bilsem de Almanca’yı
Çatır çatır sorsam şu Almanlardan
Nasıl çıktı bu Krup
Nasıl çıktı bu Engels
Marks’ı siz mi yetiştirdiniz?

Hasan Hüseyin Korkmazgil,
Koçero Vatan Şiiri 

 

İnsan ilişkisi gibi var mı?
Kapadokya Peri Bacaları, vadileri, tarihi veya coğrafyası yanında çeşitli konularla kendini tanıtmaya başladı. Bir zamanlar Türkiye genelinde belediyelerin kendi yörelerini tanıtmak amacıyla çeşitli etkinlikler düzenlemeleri, yöresel şenlikler, televizyon dizileri için çevrilen filmler gibi etkinlikler iç turizm açısından Kapadokya’ya hareketlilik getirdi. Asmalı Konak filminin hala etkisi sürmekte. Dizide gösterilen konakların önü, kayısı, kabak çekirdeği, zerdali kurusu, kuru üzüm gibi yemişlerin yanında Dicle’nin sürmesi, Sümbül Hanım’ın fuları ile adeta bir satış panayırı.
Sara, “sürme” yi sorunca, satıcı kadın, takılıyor,

“Kız senin gözün doğuştan sürmeliymiş. Sürme alıp nidecen?”

Sara, Kanada York Üniversitesi’nde finans tahsil ediyor. Babasının konumu gereği, İran asıllı , Türk vatandaşı. Sara’nın ailesi uzun yıllardan beri Türkiye’de.

Sina, erkek kardeşi Sara’nın. O da aynı üniversitede ekonomi ve siyaset öğrenimi görüyor. Baba Mansur Tasdiki, sebze tohumu ithali ve satış işi ile meşgul.

İki gün boyunca , istedikleri için Kapadokya gezilerinde beraber oluyoruz, onlara kılavuzluk ediyorum. Ailenin davranış, düşünce, konuşma, hal ve hareketleri uyumlu görünüyor. Kültürel açıdan birikimli oldukları belli.

İhlara vadisinde güzel bir lokantada öğle yemeği yiyiyor, sohbet ediyoruz;

Konu, dini rejime dayalı İran yönetimi, Zerdüştlük, Amerika yaşamı, İran -Türkiye karşılaştırması.

“Türkiye daha hızlı gelişiyor. İran, uzun süredir izolasyon yaşıyor. Bu durum İran’ı çok etkiledi. Silah ve savunma endüstrisi açısından İran belki iyi durumda.

Bilinçli dışa kapanma, insanlarda öz’e dönmeyi ve yaratıcılığı getireceği sanıldı. Ama tersi oldu.”

“Biliyor musun Zerdüştlük ve diğer dinler İran’da hızla yayılma eğiliminde. Şu anda İran’da tam iki yüz elli bin Zerdüşt var, ” diyor oğul Sina Tasdiki.

Anne Fariba Tasdiki,

“Zerdüştlük, Perslerde çok yaygın bir inanış idi. Türkler’deki Şamanlık gibi.

Ateşin kutsallığı ve temizleyici özelliği var bu inanışta. Üç temel felsefesi,

Pendare- nik ; iyi düşün,

Gaftare-nik ; iyi konuş.

Kerdare nik; iyi davran."

Bu sözler bende hemen Hacıbetaş-ı Veli’nin, “eline, beline, diline sahip ol” sözlerini hatırlatıyor.

Sara Tasdiki’ye, Kanada’da okul bittikten sonra, orada veya Amerika’da kalıp kalmayacağını soruyorum;

“Hayır, kesinlikle hayır’ diyor.

“Peki nerede?”

“Türkiye’de “ diyor.

“Niçin İran değil.”

“Ben Türkiye’de doğdum ve bir Türk vatandaşıyım” diyor.

Sara da, Sina da İlk ve orta eğitimlerini Türkiye’de almışlar. Türk eğitimi ile.

Kanada veya Amerika’daki eğitim farkını sorduğumda, Sina Tasdiki, "Üniversiteye girişte sınav yok. Bu yüzden üniversiteye girmek kolay.Fakat girdikten sonra mezun olmak çok zor. Türkiye’de tam tersi. Girişte zor bir sınav var. Ama girdikten sonra bir şekilde mezun oluyorsunuz.

Eğitim öğrenci merkezli. Öğrenci her zaman aktif. Ezbere eğitim yok. Tüm iş, öğrenciyi aktifleştirmeye ve yaratıcılığa yönelik."

Son zamanlarda Türkiye de bu sisteme geçme yönünde.Ama çok geç oturacağa benziyor.

Hemen daha bu yıl 2008’de sınıftaki olayı hatırlıyorum,
Sınıfta müfettiş var. Konu açık uçlu bir tartışma. Birinci sınıf öğrencilerini tek tek konuşturarak bir konu hakkında görüşlerini almak istiyorum.

Müfettişin araya girerek çocuklara, “Haftanın günlerini sayın bakalım” dediğinde bitiyorum. Bunlar, bakanlıkla bizim aramızda “köprü “ diyorum.

Ne kadar uzak!

Turizm gibi var mı?

En çok Kültür işini seviyorum turizmin, bir de insan ilişkisini.

Pendara nik, gaftare nik, kardare nik. Hüseyin Seyfi

  
610 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
Nankörlük ve Zekâ
 Nankörlük ve Zekâ
 
Nankörün kelime anlamı, kendisine yapılan iyiliğin değerini bilemez veya yapılan iyiliği çabuk unutan, olarak açıklanır.

Değer; kıymete yaraşır, değerli, zahmete yarar, önemli, zahmetin emeğin karşılığı, taşıdığı yüksek niteliklerin topluca ifadesi, biçilen kıymet.

Nankörlük, yapılan iyiliği unutma hali, güçsüzlük, zavallılık, zayıflık, kısırlık.

Konuyla ilgili olarak, zekâ durumlarından dolayı hayvanlar gelir akla. Özellikle kedi, nedense nankör bir hayvan bilinir. Kucağınıza alırsınız, okşar seversiniz, karnını doyurursunuz, bir de bakarsınız ki, hafif kızınca, tüm iyilikler unutulmuş ve tırnaklarını elinize yüzünüze oturtmuş.

İyilik yaptığınız insanın tırnağı, kalbinize oturur. Kedi tırnağı, elinize, yüzünüze. Kedi tırnağı kalbinizi nasıl görsün. Kedi çiziği bir gün gelir, geçer gider. Ya, kalbe oturan tırnak? silinir mi?

Kedi ile haşır neşir olan insanların da , ‘Hayır, kedi asla nankör değildir, nankör olan insandır.’ dediklerine tanık oluruz.

Hayvanların zekâlarının olmadığından ve nankörlüğünden bahsederken, köpek ile at’a haksızlık etmemek gerekir. At konusu, hemen hemen herkesin birşeyler işittiği, birşeyler bildiği , tanık ve gözlemleri olduğu ayrı bir husustur Bunu bilenler atı kesinlikle ayrı tutarlar.

Galiba, Goethe, “Nankörlük güçsüz insanların işi”, demiş. Önce güçlü insan anlamı üzerinde duracak olursak, güçlü insan tanımı ile ne anlaşılır? Yoruma açık olmasına rağmen güçlü, etli butlu babayiğit olmasa gerek. Böyle bir insanın iyilik bilirllik veya nankörlükle ilgisi olamaz.

Peki, buradaki güçlü insan, paralı pullu insan olabilir mi? Sanmam. Nice paralı pullu insan var ki, el çizme şöyle dursun gözünü oyar iyilik bulduğu adamın.
Geriye ne kalıyor? Ne kalacak akıl fukaralığı, yani beyinsizlik, yani iyiliğin bağlantısını kuramama. Öyle olunca da iyilik yapana nankörlük. Fillerin, timsahların, ayıların, aslanların, kaplanların bakıcılarına yaptıklarını televizyon haberlerinde görüyor, işitiyoruz.

Oysa birikimli, donanımlı, zeki insan yapılan iyiliği unutur mu? İyilikle, yaşam arasında bağlantı kurar. Yaşamına ve iç dünyasına katkılarını sorgular, düşünür ve bağlantılarını bulur.

“İyiliğin değerini bilme.” mutluluk zamanı gibidir. Akıllı insan, mutlu olduğu zamanı veya zamanları unutur mu? İyilik yapana karşı, hiç değilse kötülük düşünmez. Diyet borcu olarak da kabul etmez onu. İyilik, aklının bir köşesinde kalır, zamanı gelince ortaya çıkar ve karşısındakini mutlu eder.

Hüseyin Seyfi